Hatice Kutsal Şiirleri

10

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Hatice Kutsal

Girdaplar çekiyor içine,
Durulmuyor gel gitlerim.
Yedi tepeli şehir gibi,
Kalabalık düşünceler içindeyim.
Kız kulesi gibi tek başına,
Aynı İstanbul gibiyim.

Devamını Oku
Hatice Kutsal

Zamansız esti rüzgar,
Zamansız soldu kır papatyası.
Kimsesiz olmayacaktı sol yanı,
Zamansız vedalar olmasaydı.
Bulutlar gibi yüklü şimdi,
Başlarsa durmayacak deli mavi.

Devamını Oku
Hatice Kutsal

EMİNEM

Yanağı gamzeli köyünün toyu,
Endamı yerinde selviden boyu,
Sevdalı başının sakindi koyu,
Parmağı yüzüklü candı Eminem.

Devamını Oku
Hatice Kutsal

GURBETTEKİ'NE
Ne kadar uzakta olsakta,
Gökyüzüne bakmayı unutma sakın.
Aynı güneş, aynı ay, aynı yıldızların,
Sınırsız gökkubbenin ortaklarıyız.
Zamansız mekansız sonsuz umutların,

Devamını Oku
Hatice Kutsal

Her gün,
Bir gemi kalkar,
Akşam limanından.
Gün batımı yönü,
Eskiyen gün yükü,
Yolcuları hüzünlü.

Devamını Oku
Hatice Kutsal

Günün kızıllığından sonra, akşam telaşı başladı canlılar arasında. Börtü böcek yuvasına çekildi. Tek kök akşam sefasının açma saatleriydi. Çingene pembesi çiçekleri yeşil yapraklarına pek yakışırdı. Bol su ve mayıstan kucağını dolduracak kadar büyümüş açılmıştı.
Mayıs akşamında tek katlı kerpiçten yapılma köy evimizin sundurmasına kurduğumuz yer sofrasının etrafına toplandık. Bulgur pilavına önceden sulanıp yumuşatılmış yufkalar ve bir sürahi ayran eşlik ediyordu. Akşam yemeği öksüz doyuran cinsindendi hani. Doyuncaya kadar yendi, içildi. Bulaşığa başlamadan çayı ocağa koyardım her zaman, bulaşık bitince su kaynamış çay demlenmiş olurdu. Yine öyle yaptım. Zamandan kazanmak için Tek dem bohça çayını bardaklarla birlikte getirip çökmesi için bıraktım sundurmaya...
Her zaman ki vakit yaklaşıyordu. Elektrik ha kesildi ha kesilecek derken tam saatinde ortalık karanlığa büründü. "Işığı olmayan köyün yıldızı çok olur" misali, gökyüzünü ışıl ışıl süsledi yıldızlar. Göğe merdiven dayasan çıkılacak kadar yakınlaştı gökyüzü. Tek tek yıldızları toplamak gibi tuhaf bir duygu geçti içimden. Hafiften bıyık altı gülümsedim. Neden güldüğümü sorsalar cevabı akıllıca olmayacaktı.
Derken kızıl ay doğmaya başladı. Doğuyordu gecenin mehtabı. Yanıyordu karanlığın kandili. Gelmişti ayın ondördü. Böyle geceler alıyordu insanın aklını başından. Olmayan kelimelerle anlatılamıyordum içimden geçenleri. Dün sonlandı, yarının başında, karıştı zaman birbirine, çekildi el ayak, sustu bütün sesler, sardı dört bir yanı sessizlik. İmkansızdı tarifi karanlık köyün, yıldızı çok, mehtaplı kızıl gecesini.
Hatice Kutsal

Devamını Oku
Hatice Kutsal

MAKBER

Titrerse bedenim ecel yüzünden.
Elinle yüzüme dokunup gönder.
Biterse sözlerim çıkmaz özünden.
Ezelden korkumu sakınıp gönder.

Devamını Oku
Hatice Kutsal

Maviydi ruhum.
Çiçek kokulu baharlara,
Nisan yağmurlarına,
Yeşilin her tonuna,
Çoktu aldanmışlığım.
İşte bu yüzden,

Devamını Oku