Bahardan süzülen siyah karanfil
Bir tüten hülyamı sardı saçların
Gecemin rüşanı, bir gizli kandil
İçimde küllenen hardı saçların.
Mevlam yüreğime bir seni koymuş
ASİL BİR SIZLANIŞ
Asil bir sızlanıştı benim ki
Gönlümün çerağında bir kızıl alev
düşman dağların ardında dev
Şair acıları eziyor ki dibekte
görüyor sevdiğini her çiçekte
şiir yazar kardelene, karanfile
yâr diye ıssızlar da açan güle.
Boynu bükük papatya nazlı zambak
Göğsünde saklar okyanusları
sevdası eritir dağlarda karı.
sevgi dağarcığında saklıdır
saflığın küçüklüğünü sadakatin büyüğünü yaşar
aşkın kanadıyla dağları aşar
Yıllar geçti, bu gözlerim resmine
Dalgın dalgın bakıp gitti sevdiğim
Gözlerimden umman çizdim ismine
Ne nehirler akıp gitti sevdiğim.!
Selâm olsun sisli gönül dağına
Bahtıma düştü de zarı bülbülün
Kendimi kınar da çoklar dururum
Boynu bükük kaldı yadımda gülün
Şu esen rüzgârı koklar dururum.
Bilirim yâr ise, çaresi yardır
Kaybettiğim bir şey var bir yerde
araması hoşuma giden
belkide bulmak istemediğim
sen gibi
kara bahtıma yazılan
vuslatı mahşere uzatılan
Sanma ki unuttum sevdiğim seni
Geceden kalbim uyanık sevdiğim
Hasretinle yakıp kavurdun beni
Ufukların bir ucu yanık sevdiğim.
Sakın hiç kimseyi hafife alma
Unutma mezarlar hep tek katlıdır
Bulanık sularda derine dalma
Kaderin askeri hep pusatlıdır.
Sanma ki unuttum dudak büküşün
Sana meftun kanamalı şehirler
Kanımı bir kara sevda zehirler
Süzülürken gözlerimden nehirler
Bir firkate düşer gider sevdiğim.
Erdeminde insan, olur Kerem'de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!