Bahardan süzülen siyah karanfil
Bir tüten hülyamı sardı saçların
Gecemin rüşanı, bir gizli kandil
İçimde küllenen hardı saçların.
Mevlam yüreğime bir seni koymuş
ASİL BİR SIZLANIŞ
Asil bir sızlanıştı benim ki
Gönlümün çerağında bir kızıl alev
düşman dağların ardında dev
Şair acıları eziyor ki dibekte
görüyor sevdiğini her çiçekte
şiir yazar kardelene, karanfile
yâr diye ıssızlar da açan güle.
Boynu bükük papatya nazlı zambak
Göğsünde saklar okyanusları
sevdası eritir dağlarda karı.
sevgi dağarcığında saklıdır
saflığın küçüklüğünü sadakatin büyüğünü yaşar
aşkın kanadıyla dağları aşar
Sen benim kayıp vatanım yurdum
Bakınca yüzüne huzur bulurdum
Kehkeşanlar bile sessizleşirdi
Göğsünün çiçekli yamaçlarında uyurdum.
Bir kayıp mevsimdi gözlerin
Yıllar geçti, bu gözlerim resmine
Dalgın dalgın bakıp gitti sevdiğim
Gözlerimden umman çizdim ismine
Ne nehirler akıp gitti sevdiğim.!
Selâm olsun sisli gönül dağına
Bahtıma düştü de zarı bülbülün
Kendimi kınar da çoklar dururum
Boynu bükük kaldı yadımda gülün
Şu esen rüzgârı koklar dururum.
Bilirim yâr ise, çaresi yardır
dokunsa yarama kan ağlar sular
gözümde firari, dönmez uykular
şimdi kanıma bir zehir mi düştü
içimde çağlayan nehir mi düştü?
sefasından yangın olur dünyanın
Sen uzanamadığım çiçek
en zirvelerde kardın
nereye baksam sen vardın.
Sen dilimde tüten şarkımdın
gümüş sularla dolu arkımdın
Gül aklıma düşünce,
benimle konuşur bu mavi gök, yıldızlar
gül aklıma düşünce kemiklerim sızlar.
Düşer bakışlarım konuşur ıssızlar
aşk suskun gönüllerde zemheri
bir yaz akşamıydı gülüşlerin gülperi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!