Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

1 zamanlar 1 köyde 1 güzel varmış
1 içim su gibi, 1 rüya gibiydi
Ve onda hiç ki1 yoktu, mütevazıydı
1 nebze olsun onu 1 kere görebilmek için
1 1 arşınlayıp yolları 1an evvel
1 ümitle dikilirdim karşısına

İdrak edemiyordum hayal mi yoksa gerçek
Farklı boyuta geçtim bir âmâ kördüm sanki
Salıncağa kurulmuş elde rengârenk çiçek
Narin boynunu büktü bir peri gördüm sanki

Lâl olmuş hal diliyle derdinden yakınıyor

Bana verdiğin sözleri çabuk unuttun
Yıllarca aynı masalla beni uyuttun
Ne oldu yârim sana dilini mi yuttun
Ne olur susma bir şeyler söyle

Sırf hatırına mekân ettim bu şehri

Mevzu vatansa, gerisi malum öteberi
Durmadı bu kan, seksen dörtten beri
Alışır olduk yazık, her gün şehit haberi
__Bitsin artık bu terör, yüreği dağlamasın
__Dinsin kanlı gözyaşı, analar ağlamasın

Köklüdür değişmez adet töremiz
Olmazsa olmazdır çizgimiz vardır
Cennetten köşedir her bir yöremiz
Kendine mahsustur ezgimiz vardır

Nice kahramanım yazmıştır destan

Sevdadan emekliyim doldurdum günü
Seninse ne birikmiş ne de harcın var
Kefil oldum çekerim aşkın sürgünü
Hesabın çok kabardı, sevda borcun var

Gayri resmi işim yok, her an denetle

Ana rahmindeyken daha rızkımızı verirsin
Sana bir adım gelene bin adım gelirsin
Sen her şeye kadirsin sen her şeyi bilirsin
Bu can sana feda Rabbim bu can sana kurban

Şükürler olsun ki bizi yoktan var eyledin

Yıllardır özlemim sıcak bir kucak
Rahatsız etmez gül batsa dikeni
Saklanma kuytuda yâr köşe bucak
Kuş olup uçsan da, bulurum seni

Geceden saklanmaz yüzün ay gibi

Bu mektubu sana yazdım
En saf en temiz ve en içten duygularla
Yalansız riyasız gönülden kopup gelen sesle
Menfaatsiz ve hiçbir karşılık beklemeden

Bu mektubu sana yazdım

Çilekeş dünyada yaşıyormuşuz
Yüzde sahte sima taşıyormuşuz
Doğarken bile biz ağlıyormuşuz
Söyle be kardeşim bu nasıl dünya

Dost bildiklerim can evimden vurdu