Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Gurbet ellerde kaldım, gezdim adım adım
Aradım saf sevgiyi, ben hiç bulamadım
Teslim olmuşum sana, her şeyi adadım
___Yalnız bedenim değil, kalben de seninim
___Söyle Allah aşkına, Ben senin neyinim

Sene yetmiş dokuz, haziran ayında
Trabzon of ilçesi, Cumapazarında
Serindere köyü, sabah sularında
___Gelmişim dünyaya, bu hiç unutulmaz
___Benim adım sadık, soyadımdır yılmaz

Bir duygu var içimde, çözemedim bir türlü
Hayrı alamet midir, kalbin böyle çarpması
Anlatamam derdimi, duygularım özürlü
Ne anlama geliyor, habire kur yapması

Farklı bakarsın güneşe
İçin sevinç dolar pürneşe
Düşünce aşk denen ateşe
Bir gün sende yanarsın

Ödün vermezsin özünden

Kapkaranlık dünyamı aydınlatan bir fanus
Sızlayan şu gönlümü sakinleştiren haptı
Deniz rengi gözlerin tıpkı dipsiz okyanus
Ben Bir Şair Değildim, bakışın şair yaptı

Yegâne emelimsin maşukanla avunsan

Yıldız misali doğdun kapkaranlık geceme
Ne oldu be yüreğim ters yollara mı saptın
Hem durak kafiyemsin satır satır heceme
Ben bir şair değildim, sen beni şair yaptın

Evvel asi bir kuldum pervasızdı ithamım

Ellerim çiçek kokar saçlarına dokunsam
Yaslanınca sinene kalbin çok fena çarptı
Hülyalara dalarım kucağında uzansam
Ben bir şair değildim, dizlerin şair yaptı

Allah güzel yaratmış vuruldum ahengine

Lepiska saçların koksun lavanta
Sakıncası var mı uygun mu sence
Zahmetsiz olmuyor aşkta avanta
Gerçek hakiki aşk, zor olur bence

Baharda ağaçlar açsın tomurcuk

Ellerin koynunda mı, yalnız mı kaldın yine
Gözlerin buğulanmış, uzaklara dalarken
Bekleme Nevbahar’ı, hayal kurmak neyine
Rüzgâr ıslıklarıyla, ipek saçın yalarken

En güzel şiirimi sana yazmak isterdim
içinde aşk, sevgi, sadakat ve bağlılık olan
acı, keder ve gözyaşı olmayan, umut olan
yazarken beni titretmeli, sarsmalı, hissetmeliyim
gönlüm söylemeli elimde kalem, katip gibi yazmalıyım
gerekirse gecelere dost olup sabahı bulmalıyım