Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Girdin gönül haneme, seçildin mi muhtar
Üç kuruşa satmayız, değilim tezgâhtar
Sen tembih edecektin, gecikti bu ihtar
_____Geriye dönüşü yok, yaydan çıkmış okta
_____Söz veriyorum artık, her şeye bir nokta

Bıkıp usanmadan her seferinde
Seni bekleyen o adam benim
Roman edip gönül defterimde
Seni ekleyen o adam benim

Sadece sevdim değilim kalleş

Kibirli heybetin bakışın vakar
Dilinden çıkan söz her şeyi yakar
Söyler misin benden ne farkın var
Kraldan fazla kralcı olma

Seveceksen sakınma özünden

Senin yokluğunda doldu miadım
Sensiz dünyada kalmadı bir adım
Kara toprak doydu ben doyamadım
Mezarının başında buldum kendimi

İsyan etmek mi bizim ne haddimize

Gülmeye hasret kaldı bu yüzüm
Ne gecem var sensiz ne gündüzüm
Ağlamaktan şişti iki gözüm
Gözlerimdeki nem senden miras

Denize düşüp yılana sarıldı

Ben gönlümü yasakladım ömür boyu müebbet
Benimle mezara gömülür bu sır ilelebet
Bundan böyle ilişkimi kestim bil, yok muhabbet
Ben aşkımı bitirdim hem de tek celsede
Bundan sonra gelsen de olur gelmesen de

Bir nasihat olsun, benden her dosta
Sen büyük lokma ye, büyük söyleme
Sağlık olsun etme, yatalak hasta
Rabbim kulu kula, muhtaç eyleme

Çiğ süt emmiş insan, isterse soysun

Gülmeyi, sevinmeyi sayenizde unuttum
Sanmayın ki kalıcı değildir, kiracılar
Zor şartlar altında bile her zaman umuttum
Peşimi sen bırakmıyorsun müstakbel acılar

Her gece düşünmekten bak gözlerim uykulu

İnsan denilen bizler, çok nankör varlıklarız
Bir şeyin kıymetini, kaybedince anlarız
ölmeyecekmiş gibi, bu dünyada yaşarız
Zora gelince hemen, Allaha yaklaşırız

Atadan emanet bulduk İslam’ı
Sözün en yücesi Allah kelamı
Resulüm buyurdu yayın selamı
Manevi bir aşkla huzur bulalım

Arkadan konuşup etme gıybeti