Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Ortalamanın üstündedir, uzundur boyum
Geçmişim iyidir, asildir, kanım ve soyum
Gönül işlerinde acemiyim daha toyum
___Senin yanında inan olamam bile çırak
___Gönlüm emanet nasıl bulduysan öyle bırak

Bedenim acılarla dolu bir püst
Aşka inancım yıkıldı oldu altüst
Sadakatin yok olamadın dürüst
Söyle ben sana nasıl inanayım

Doğruluk sana etmemiş sirayet

Sarfettiğin sözler ağır sindirip yutamam
Bana yaptıklarını kolay kolay unutamam
Zorla seni esir edip te kolundan tutamam
Gitmek istiyorsan Git NASIL İSTERSEN

Filmimin başrol oyuncusu ve kahramanıydın

Bu âlemde her gün ruhlar satılır
Galiba hemşerim biz pazara geldik
Düşmanlığın, kinin tohumu atılır
Galiba hemşerim biz nazara geldik

Gül gibi yaşıyorduk doldu kotamız

Bir yıldız misali gibi ışıl ışıl
Ne güzel parlıyor gözlerin
Derin rüyalarda mışıl mışıl
Ne güzel uyuyor gözlerin

Onda unuttum ben gafleti

Yorgan döşek evde durumun acil
Dermanın kesilmiş garip mi oldun
Ateşin yükselmiş yetmiyor mendil
Şifayı mı kaptın grip mi oldun?

Kaç kere söyledim giyinme mini

Sanki bir film şeridi yaşadığım anlarım
Maziyi yâd ederim, bir başıma kalınca
Yine açığa vurur en duygusal yanlarım
Gönül geçmişi arar, vakit gece olunca

Kalabalık kaybolur sessizlik hâkim ve hür

Bazen gönül denen o yarayı deştim
Acıları sevince virman yaptım ödeştim
Tanıdık bildiğim herkesle helalleştim
Biliyorum ki ölsem de gam yemem artık

Yıllar merhem oldu şu dinmez acıma

Korkmuyorum gecenin zemherinden
Geçmişim bak feleğin çemberinden
İçmişim ben aşk denilen zehirden
_____________Ölüm bana vız gelir

Doğru ne ise o gönül uydurmaz

Nasıl anlatmalı nasıl etmeli tabir
İnsanın düşmanı, şeytanın silahı kibir
İstesen de istemesen de son durak kabir
Ölüm her an ensemizde kurtuluşu yok

Akıllı insan elden bırakmaz tedbiri