Bana emanet bilesin varlığın ve canın
Benden bir parça damarında dolaşan kanın
Seni çekip kurtarmak isterdim bu hayattan
Ne kadar isterdim olmak senin kahramanın
O ne muhteşem bir haz seninle görüşmek
Gönül tarumar bak üzüntüsünden
Korkar oldum ben gök gürültüsünden
Nazar oldum belki kaşın gözünden
Paranoyak oldum senin yüzünden
Silmek istedim her şeyi unutup
Böyle güzel görmedim, ölüyü diriltirsin
Bir kusur bulamadım, bakınca sana şöyle
Genç yaşlı fark etmiyor, herkesi delirtirsin
Akıllara zararsın, sen ne ayaksın söyle
Bu nasıl bir modadır, pantolon yırtık pırtık
Fani dünya hayatı bir gün dolacak miat
Yaşanılan her anı, sen verdin sen alırsın
Peygamberle bildirdin sana etmişiz biat
Damarımdaki kanı, sen verdin sen alırsın
Ölümsüz aşk arayan her kulun talibisin
Tamiri ne mümkün gönüldeki kırıklar
Geceme dil beste oldu hıçkırıklar
Dilim lal oldu gönül gözüm ama
Beynimi kemiriyor sessiz çığlıklar
Tahammül edemiyorum bu haksızlıklara
Davulun sesi insana uzaktan hoş gelir
Aslında hiç bir şey göründüğü gibi değil
İçi seni yakar dışı beni misali
Yarın başımıza neler gelecek kim bilir
İnsan neden kendi haline şükretmez
Her halinden belli, oldukça mutsuzsun
Gözlerin hep dalgın, öylece süzüldün
Karamsarlık niye, neden umutsuzsun
Canını kim sıktı, ne diye üzüldün
Güvendiğin dağlar, yıkıldı mı bir bir
Peşime takılıp ta beni izleme
Ne gereği var kapıyı yoklamanın
Beni seviyorsan ne olur gizleme
NE GEREĞİ VAR sanki saklamanın
Kendi kendine buldun belayı
İnsanlıktan çıktım döndüm makineye
Gerçekleri göremiyor gözlerim kör
Tek tek resimlerini atıp şömineye
Yaktım artık ne halin varsa gör
Konuşma ne olursun sus sesini kes
Sapla samanı birbirinden ayır
Sana dost olanları koru kayır
Ağlatanlara demesini bil hayır
Seni üzmek mi ne münasebet
Hayran kalırsın inan cesaretime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!