Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

AĞLATMA BENİ

Dermanı sen isen bu kor yangının,
Kapı kapı dolaştırıp yalvartma beni.
Susuz topraklara bir damla su diye,

💔 Ah Ahmet Duran Ah

Babası ceviz ağacında göçüvermişti,
Küllü Ahmet onu dalda görüvermişti.
"Cevizlerimi habersiz alıyor Ali," demişti,
O zaman babasız kaldı Ahmet Duran.

Sarayda manda yoğurdu, ballı şifa
Emekli kuluna reva mı bu cefa?
Yirmi bin lirayla sürülmez sefa
Vekiller aslından koptu gidiyor

Sadaka mı bu,primlerin bedeli?

Ah, Gece Yıldızım Gündüz Güneşim


Ah, gece yıldızım, gündüz güneşim;
Bitmeyen hüznüm, sessiz çığlığım...
Yazdığım şiirim, resmini çizdiğim,

Aba Altındaki Beş Can

Karanlık dünyaya bir güneş doğdu,
Nur geldi de cümle dertleri boğdu.
Hünkâr'ın himmeti üstüme yağdı,
Ehl-i Beyt yoluna kul olan gelsin.

Arayıp sorsan ne çıkar, bu garip hâli?
Giden geri gelir mi sandın, zaman tükenir mi?
Bir nefeslik ömür ki, elde kalan bir kor hâlâ,
Sanma ki bu yürek bir yalanla avunur.

Bitmişsin deseler de, ben bittim mi bilmem,

KALANLARA SELAM OLSUN (Soylu Duruş)

Yolumuz sarp yokuş, yükümüz ağır,
Yorulan gitsin de kalanlar gelsin.
Dünya isterse kör, isterse sağır,
Olsun, bu gerçeği bilenler gelsin.

Kalemsiz Şair:

Elest Meclisi’nde ikrar verince,
Bizi bir mukaddes yola serdiler.
Gönül gözü Hakikat’i görünce,
Ruhumu bir nurlu hâle serdiler.

Kalemsiz Şair benim adım,
Senin adın Suskun Deniz.
İkimiz de doluyuz, ikimiz de sessiz.
Anlatacak çok şey var da kelime yok.
Bir nefes, bir bakışla anlarız birbirimizi,

Kalemsiz Şair’in Sırrı

Arşın kubbesinden bir ışık sızdı,
Kırklar deryasına mührünü kazdı,
Gönül turnaları bu sırrı yazdı,
Deyiş’in Şahı Zekai babam.