Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

HİÇLİKTE VAR OLDUK

Dünya zindanında bir garip kuştuk,
Kafesler kırıldı, uçtuk da geldik.
Zuhurun içinde nura kavuştuk,
Varlık hırkasından kaçtık kaçalı.

Hikmetin Mührü :
Erken mi bunadım yoksa erdim mi
Engin denizlerde yüzüyor gönlüm
Dünyada malı mülkü sere verdim mi
Sözcüğü siteme diziyor gönlüm

HORASAN’DAN CUMHURİYET’E BİR YOL HİKÂYESİ
Güvercin kılığında gelip, Sulucakarahöyük’e kondum,
Hünkar’ın nefesiyle olgunlaşıp, dertlilere çare oldum.
“Eline, beline, diline hâkim ol” diyerek kurdum bu yuvayı,
Hacı Bektaş Veli’dir kalbimin parlayan güneşi ve ayı.
“Bilimin aydınlatmadığı yolun sonu karanlıktır” dedi Pirim,

Horasan’dan Cumhuriyet’e: Erenler Şeceresi

Horasan’dan kalkıp biz bu ellere
Sordun mu kendine niye gelmişiz?
Kapılıp gitmeden coşkun sellere
Biz bu postu buraya niye sermişiz?

Hoşça Kal
Peşinden koşmaktan yoruldum, bıktım,
Bu sevda uğruna kaç gönül yıktım.
Konuşsam olmuyor, sussam olmuyor,
Odamdaki asılı resmini yırttım.

Hoşça kal demek ayrılığın belirtisi,
Görüşürüz demek geleceğin fısıltısı.
Uzak ufuklarda solarken bir yaz akşamı,
Bir elveda düşer sessizce dudaklardan.
Anılar birer birer çekilirken perdeden,
Gözlerde yaşlar, kalpte ince bir sızı.

Hubyar Sultan’ın Nur Odası

Şah Ali aşkıyla yola düşenler,
Hasan’la Hüseyin diye pişenler.
Zeynel’in nurunda Hakk'a erenler,
Elinde çiçekler sakalı buz tuttu.

Huzura gelmişim boynum büküktür
Hükmün neyse buyur Keçeci Baba
Gönlümün sarayı zaten yıkıktır
İster as ister vur Keçeci Baba

Mürşit hakkıdır, vursun ne çıkar

Hünkar'a Hasret
Ey Hünkar Hacı Bektaş, yoluna düşüp varamadım,
Bir garip ozanım ben, dergahına yüz süremedim.
Menziline gözüm düşer, gönlüm tutuşur her an,
Kapından içeri girmek, ne büyük bir arzu, ne yaman!
Uzaklardan seslenirim, yanar içimde bir köz,

Hünkar’a Sitem

Dört koldan sardılar yolu yordamı,
Duymazsan kapına bir daha gelmem.
Yezitler bozarken bunca erkanı,
Vurmazsan kapına bir daha gelmem.