Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

İki Cihanın Güneşi

Öyle bir canım kızım deyişim olsun ki, çınlasın gökyüzü,
Sesimde ne bir keder kalsın ne de geçmişten bir iz.
Siz, bu ömrün en büyük müjdesi, en derin hakikati,

İki Cihanın Nuru

Baki dağlarında güneş doğarken,
Mustafa Kemal’dir o nuru çeken.
Ali’nin ilmini kalplere eken,
Hakk’ın bir sırrıdır Mustafa Kemal.

📜 İkrar ve Niyaz
Hünkarım ikrarımız mahiyetindedir
Yola niyazımız senin cesaretindedir
Müşküle yüz çevirme esaretindedir
Nefsimize boyun büküp de geldik

💔 İlk Aşkın Hicranı

Nereden düştün gene sen benim aklıma,
Ta o zamanlar küstürdün beni bahtıma.
Yüzüne tüküreyim şu feleğin çarkına,
Elini tutmadan gömdüler benî.

İlk Hatıranın İzleri
Her şey o meyveyle başladı bir gün,
O olmasaydı ne olurdu hiç düşün?
Âdem bahtiyar kalır mıydı hep pek,
Havva kanatlı bir peri mi olurdu tek?

İnanma bana…
Ben hep kendi kendime
Seni sevmiyorum diye
Yalan söylüyorum

İnanma bana

İnsan
Bir çamurdum, Hak eliyle karıldım.
Şekil aldım, can verildim, arındım.
"Yaşa!" diye yeryüzüne salındım.
İnanmazsan git Havva'ya sor beni.

İNSAN

Bir çamurdum, Hak eliyle karıldım,
Şekil aldım, can verildim, arındım.
"Yaşa!" diye yeryüzüne salındım,
İnanmazsan git Havva'ya sor beni.

İNSANLIK DAVASI (Yolumuz Birdir)

Kim demiş bu dava burada biter?
İnsanlık var ise bu yol da vardır.
Bir küçük kıvılcım dünyaya yeter,
Gönülde sönmeyen bir kor da vardır.

İNSANLIK ZAMANI
"Bu karanlık, bu zulüm ELBET BİR GÜN SON BULUR!
Karanlığı yırtar güneş, AYDINLIĞA DEM VURUR!
YETER ARTIK! Sustukça çoğalan bu acı,
YETER! Eğildikçe büyüyen bu sancı!