Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Kahrımdan Ölürüm Bak

Ben nefesine bile bu kadar muhtaçken,
Hangi karanlığın koynunda saklıyorsun gölgeni?
Söyle sevgili; kimin nefesi dokunuyor tenine de
Bir başkasının ritmiyle çarpıyor o mağrur kalbin?

Ey korkutucuların en yücesi furkan
Senden zerre i miskal kadar korkuyorsam kahr olayım
Sen değilmisin verdiğin cana aşk ı tatdıran
Sen değilmisin tatdırdığın aşk uğruna aşığını ağlatan
Bi çare değilim huzurunda dim dik ayaktayım
Ve avazım çıktığınca sana haykırıyorum

intiharın kenarında geziniyorum dalaşma bana
adamakıllı bir bela istiyorsan kıvırtmadan gel
kavğanın alası mertce vuruşmaktır
yaşamın manası uğruna savaşmaktır

bir zulüm düşün ki seni beyninden vuran

Ah yürek sızım,boğazımda düğümlenen sevdam,kirpiklerinden dökülen damlam
Belimi büken saçımı döken efkârım
Sebebimin nedenimsin evvelimsin ahirimsin
Gülüşün ömüre bedel
Yokluğun hüzün ve keder
Sarılsan boynuma

VAY SENİN HALİNE:
Altında sarayın, üstünde tacın,
Dilerim gözünü toprak doyursun.
Bitmedi bir türlü dünyalık açın,
Dilerim gözünü toprak doyursun.
:

Vazgeçiş:

İstesem bin Sevda şiiri yazardım
İstesem edebiyatı dıvanı bozardım
İstesem ozanım derdim azardım
Ben gönüle divane olmayı seçtim

VEDA SEFERİ
Gönül bağım soldu, mevsim kış oldu,
Vefa beklediğim eller boş oldu,
Gözümün pınarı aktı yaş oldu,
Karanlık geceye, dünüme döndüm.

VEDA VAKTİ
Ne sen beni sor ne de ben seni
Bu yangın yerini yakalım gitsin
Yıkılmış yuvayı, sönen o teni
Hicranın eline bırakalım bitsin.

Vefa Çarşısı
Siz sordunuz bana hangi yandasın,
Mazlumun yanında, zalim karşısında.
Güzellik ararsan irfan sofrasında,
Riyakarlık ötesi vefa çarşısında,
Hakkın yanındayım, hak tartısında.

VEFASIZIN ELİNDEN
Gönül bahçem talan oldu zamansız,
Gülün hatırına daldım neyleyim.
Gidişin sessizdi, gelişin cansız,
Bir çıkmaz sokakta kaldım neyleyim.