Kahrımdan Ölürüm Bak
Ben nefesine bile bu kadar muhtaçken,
Hangi karanlığın koynunda saklıyorsun gölgeni?
Söyle sevgili; kimin nefesi dokunuyor tenine de
Bir başkasının ritmiyle çarpıyor o mağrur kalbin?
Ey korkutucuların en yücesi furkan
Senden zerre i miskal kadar korkuyorsam kahr olayım
Sen değilmisin verdiğin cana aşk ı tatdıran
Sen değilmisin tatdırdığın aşk uğruna aşığını ağlatan
Bi çare değilim huzurunda dim dik ayaktayım
Ve avazım çıktığınca sana haykırıyorum
intiharın kenarında geziniyorum dalaşma bana
adamakıllı bir bela istiyorsan kıvırtmadan gel
kavğanın alası mertce vuruşmaktır
yaşamın manası uğruna savaşmaktır
bir zulüm düşün ki seni beyninden vuran
Ah yürek sızım,boğazımda düğümlenen sevdam,kirpiklerinden dökülen damlam
Belimi büken saçımı döken efkârım
Sebebimin nedenimsin evvelimsin ahirimsin
Gülüşün ömüre bedel
Yokluğun hüzün ve keder
Sarılsan boynuma
YETER Kİ SEN OL
Gül dalında açan goncam sen ol,
Ömrüme doğacak şafak sen ol.
Yağan rahmet gibi düş gönlüme,
Dermanım, ilacım, çarem sen ol.
YETER YAV:
Adalet dedikçe zulüm azıyor,
Zalımın çarkları mezar kazıyor,
Mazlumun alnına dertler yazıyor,
Bu nasıl bir devran, nasıl iş yav!
🐎 Yetiş İmdadıma Boz Atlı Hızır 🐎
Esaret günleri tez gelip çattı,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.
Zalim, zulmüne zulümler kattı,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.
Gönül aynasını sildim parladı,
Aşkın ateşiyle ruhum harlandı,
Yedi iklim dört bir yanım zorlandı,
Ahuzarımız arşa çıktı yetiş ya Hızır.
Zifiri gecede bir ışık yansın,
YEZİD:
Muaviye dölü, fitne tohumu,
Kerbela çölünde kesti yolumu.
Zulm ile bağladı sağım solumu,
Müminler katline ferman yeziddir.
YİĞİTLER ŞAHI YEŞİL
Korku nedir bilmez, çeliktir özü,
Cihanı titreten bir kartal gözü,
Tarihe kazınmış her bir tek sözü,
Er meydanları baş pehlivanı Yeşil.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!