En çok yaşamak istediğim yerdi parmakların
Hatta ellerin olmak isterdim.
Saçlarını taradığında seni hissetmek:
Yüzünü yıkadığında seni avuçlamak isterdim.
Uyanırken gözleri ovuşturduğunda,
Kahvaltı hazırlarken mutlu olmak,
Bir anahtar düşün.
Ama sadece düşün...
Dokunmak yasak.
Neden mi?
Kalbime ait de o yüzden.
Vücudumu teslim ettim vücuduna
Parmaklarım gezdi önce bedeninde
En ünlü piyano sonatını çaldı sonra…
Sırtında gezdi ellerim
Vivaldi’nin çello sonatını çalmak için
Sigarayı ne zaman bıraktım biliyor musun?
Ellerim sen koktuğu zamandan beri,
Dilimde senin tadın olduğundan,
Dudaklarımda dudaklarını hissettiğimden beri.
İstedim ki, sen de ben kokayım,
Sensiz nefes alamadığımı öğrendiler
Nerede olduğunu, nerede yaşadığını
En çok nereden geçtiğini bilmiyor musun dediler.
Bilmez olur muyum dedim
Dokunduğun bardağın diğer tarafında bekledim seni
Sen var ya;
Sen benim için öyle özelsin ki.
Sen benim gözümde
Bütün kraliyetlerdeki prenseslerden daha yücesin
Sen benim özelim,
Sen benim gökyüzümsün.
Bir insanı önemserseniz
Onun kalbini elinizde tutmuş gibi hissederseniz
Ne kadar uzakta olduğunzun önemi yok
Aradaki mesafe sadece rakamdır.
Ufuk hiç bu kadar güzel olmamıştı.
İnsan gözlerini kaptırınca geri alamıyor.
Gözlerime iyi bak olur mu?
Çünkü onlar sana çok iyi bakıyor...
Okuldayken çok soru cevaplamıştım.
İlk sıralar derslerim çok iyi idi.
Sonra okulum değişti,
Sınıflar karıştı,
Arkadaşlar uzaklaştı,
Sonra sen geldin.
Bana "ölümlerden ölüm beğen" dedi.
"Bakışlarındaki sonsuzlukta ölebilirim" dedim.
"Sadece bu kadar mı" dedi.
"Saçındaki dalgalarda boğulabilirim" dedim.
"Bu kadar mı" dedi.
"Gözlerinin renginde kaybolabilirim" dedim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!