Rah Şiiri - Serdar Tunçluer

İcabeti tarzı bilir aslı edep gereği,
Bizimkisi her gönülde emelindi yüreği,
Repliklerdir tek kalıcı duvarlarda asılı,
Kimi kalır ol yürekte,
Kimi kurur yaş gibi,
Ehl-i dünya olamadık,
Taht düşkünü hiç değil,
Eşik olmak yolumuzdur,
Bastığında Yüreği,
İbretlerin tespitini ne mümkündür ayn ile
Ne geçmişe men dün derim,
Ne yarındır merakım,
Kimi toplu karşısında sen bütün mü görürsün,
Karmaşıktır her düşünce sen tek köşe görürsün,
Biz demedik ehl-i dünya kulun teli beyanım,
Ne de zordur vay o halin,
Dile gelir hayâlım,
Menem kim ki kim o deyu kul sevgisi zoruna,
Sevgi ehli bir Çalabım tüm saygımız yoluna,
Kuldan kaçan hep yol alır ehl-i kebir yolunda,
Kemik kalır ruhu gider bir arşınlık gorunda,
Ayan beyan ol halini,
Kul bilemez garibim,
Dil konuşur ayrı telden,
Kendi bilir sahibim,
Hey kalender sen ne dersin Âlim senin içinde,
Bizimkisi bir toz değil ol Alemin içinde,
Adresi kul olanın saygısı değil ebter,
Ebteri yol edenin tevbesi ol muteber,
Kendi oldu en sonunda son nefeste makbule,
Onu alan Azim idi,
Bir melekle tekbirle,
Sorguladı hep böylece,
Doğru idi istişare,
İmdi vakti imdi yani kısmetindi sundu yani,
Kimdi senin sorguların,
Kendi sordu hem dinledi,
Kendi sanır hali harap,
Kimin hali kendi şimdi,
Sert sanır hep çizgide ki,
Bekler ehli kapısında,
Yumuşayıp yol alırlar çözülürler tapusunda,
Cennet ile cehennemin tam ortası durduğu yer,
Ne cenneti ne cehennem,
Tercih değil feda bu ser,
İkilemi kendindedir,
Menkul değil yâri dünya,
Kendindedir bezirgânı sat sen meni de ki rüya,
Bunca hüsran kul ehlinden demedi mi biri sana,
Asırlara and olsun ki kulun hayrı olmaz sana,
Enel Hakk’ı tek diyendi kelle gitti ol yolunda,
Ol kelle ki defnedildi tapılanın tam yolunda,
Tarifidir senin ey kul,
Sıfırındır bu tarifi,
Tevhid ile başlar her la,
Şahadetle bul arifi...

He dedi, he ya he he, Hay dedi Hay ya he he, vay dedi ehli dünya, kulu kandı Hay ya he, he,

Es.