Bebeğim Şiiri - Serdar Tunçluer

Asırlardır misafir, oldunuz siz ruhuma,
Kim demişki tanımaz, hoş gelmişsin odama,
Yorgun kalmış bedenin, belki yoktur dermanı,
Halin nedir meleğim, dil söylesin fermanı.

Önce anlat bakalım, bunca yıldır nerdeydin,
Hangi kalpsiz okşadı, saçlarını bebeğim,
Herşey sanır teninde, taht kurmaktır çoğu kim
Bilmez aslı ruhtadır, ölü bilmez meleğim

Diller döker yazıktır, kör olmuştur gözleri,
Sözler hepsi boşuna, ferman yazar dilleri,
Bir ufak tek dokunuş, tetikler her bedeni,
Çatlar binbir hücreler, fayda etmez bebeğim.

Bitmez sanma hiçbir şey, baki kalmaz dünyada,
Tarifsizdir tek bir şey, sende kalır yaşamda,
Alınırda değildir, satan çok bir kuruşa,
Bir gün hesap soracak, sana ruhun meleğim.

Niye dersin utandım, keşke sade kelime,
Gerçek yazı kaderdir, silinemez yüreğin,
Belki yarın açılır, yeni bir gün perdeden,
Belki bugün kapanır, unutma sen bebeğim.