Orkun Işık Şiirleri - Şair Orkun Işık

Şiir Yarışması
133

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Shot at 2007-07-25

Orkun Işık

Al/evim sem/ahtadır, cemrem biter kar anlık
Pervaneyi döndürdüm, kar yanar hece hece
Bal gülüm kem/ahtadır, vuslat yolu karanlık
Işıkları söndürdüm, seni yaktım bu gece…

Yangındır nefeslerim dönmüyor baharlara

Devamını Oku
Orkun Işık

Herkes Birşeyler Söyledi Hakkında
Benimse Ağladı Acze Düştü Gönlüm
Can Bedenden Çıktı Yükseldi Arşa
Nasılda Kapını Çaldı Erken Ölüm.

Türkülerin Yüreğim Oldu Dağların Yolum

Devamını Oku
Orkun Işık




Herkes cesedini yüreğinin musalla taşına koysun (!)
Yıkasın-üflesin; tükürsün, salasını okusun
Ve nefsini; elleriyle boğazlayıp,

Devamını Oku
Orkun Işık

biz iki kişi değildik mirim,
ne sen vardın bende, ne de ben sende
ta ki; yaftamız ayna olasıya kadar.
ve hiç gülmemiştim kendime,
kendimde, kendimce asılasıya kadar! ..

Devamını Oku
Orkun Işık

Ey tarihinden utanan gafil!
Azıcık dinle olma hiç sefil
Var mı elinde belge ve delil?
Nereden çıktı şimdi bu özür?
Yanına kalmaz yalan ve hile
Sen gel özrünü Dadaştan dile.

Devamını Oku
Orkun Işık

Aynada bensiz beni gördüm
Bana inanmadım hiç ben
Hep bana kendimi sürdüm
Bana ben kaldı kendimden
Artık bir haber ne olur senden...

Devamını Oku
Orkun Işık




____________________________________________AKROSTİŞ


Devamını Oku
Orkun Işık




sen yüreğimin omuzlarındaydın
gidiyordunuz ikiniz el ele,
ağıtlar içinde sıra sıra

Devamını Oku