Pusu Şiiri - Serdar Tunçluer

Sarmış dağ gibi adamı, başı duman
Karadır düşünceler, açmaz ne yaman
Nehirler geçer gözleri, seli bilinmez
Kahpeler pusuda gece görülmez,

Afeti deryadır, sandal ne yapsın
Alt tarafı tahtadan, sende insansın
Yaş kemale ermişte, kemal ne yapsın
Ölüm var pusuda vakti bilinmez,

Çırpınır zaman,dalgalar gün boyu
Vururda sahile acısı görülmez
İmbat la toplanır çöp gibi yıllar
Dertlerim pusuda gözle görülmez,

Mızraktır her sözü kulakta
Küpede var ya o sende kalsın
Kini çevirdim yüzükle ters
Nefretim pusuda vakti bilinmez.