Açılır açılmaz kapandı renk renk çiçekler
Ne rüzgar aldı nasibini ne de medeniler
Koklanmadılar bir kere ki, nedeni belli
Bakışlardan korkup kapandılar temelli.
Eğer açık kalsalardı uzunca bir zaman
Etraf onca açgözlü ile dolardı her an
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta