Peri Nine Şiiri - Ömer Yücekaya 2

"Anne yarıma"

Çocuktum…
Çocuk düşlerimin rengarenk
Masal kutusu
Annem yokken
Üstüme sinen anne kokusuydun

Kötücül hiçbir duygu taşımazdın heybende
O güzel atlara binip giden insan soyundandın

Kuş dili bildiğine inanırdım
Seni…
Bütün annelerin annesi
Bütün çocukların Peri ninesi sanırdım

Avuçlarında şifa bulurdu tüm mahlukat
Kedilerin gözlüklü meleği
Kurdun kuşun gönüllü hemşiresiydin

Onca balkonun içinde
Bir senin balkonuna konardı kuşlar
Serçelere sırdaş
Güvercinlere dert ortağıydın

Yedi kola ayrılan, yedi fidan büyüttün
Göğsünde
“Karıncalar Allah’ın civcivleri sakın ola ezmeyin” dedin
Oysa…
Ezdiler seni, üzdüler…

Zemheri vurmuş krizantemler gibi
Soldu betin benzin
Döküldü yastıklara kemoterapi vurgunu saçların
Ah saçlarını nasılda severdin

"Deniz gözlüm iki satırda benim için karalasın" demişsin

Anneannem
Peri ninem
Kavmimin doksan sekiz yıllık ulu çınarı

Hangi şiirin gücü yeter
Sendeki anaç şefkati anlatmaya
Hangi şair cüret eder
Sendeki o sonsuz merhameti yazmaya

Sen ki, yağmurda saçak altı
Zemheride dulda
Yanıp tutuşana soğuk su
Üşüyene harlı bir soba
Sen ki, ısırganlar içinde
Bir narin papatya.