Nilgün Şiiri - Ömer Yücekaya 2

“Nilgün Marmara’ya; saygı ile”

ah Nilgün…
ah ateşe gönüllü ateş böceği
olsaydın şimdi…
uçmayı unutmuş kuşları anlatırdım sana
gökyüzü vurulmuş
yuvası dağılmış kuşları…

ben anlatmasam da
Nil ile Fırat arasını kutsal toprak bilip
bütün kutsalları kana boyayanların
daha süt dişi çıkmamış bebeleri
çölde bomba yağmuruna tutanların
gencecik kızlara
gelinlik yerine kefen giydirenlerin
eli kınalı anaları
acıdan lal edenlerin iğrenç seslerini duyardın
haber bültenlerinde

ah Nilgün…
ah dudağına dargın ıslık
“ey iki adımlık yer küre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben” deyip
ölümle lades tutuşan küstüm çiçeği

olsaydın şimdi…
midye kabuğu gibi
sahillere vururken çocuk cesetleri
mülteci botuna mızrak sallayan
medeni katilleri
sığınmacıya çelme takan
faşist gazetecileri
anlatırdım sana

ben anlatmasam da…
hayvanın bile yapmadığı vahşeti
elinde buzlu Whiskey ile yapanları
masa başında kanlı haritalar çizip
parsel parsel ülke bölüşenleri
büyük salonlarda nutuk atan
küçük insanları
Birleşmiş Milletler sanılan fiyaskoyu
Unicef denen tiyatroyu izlerdin
dev ekranlarda

ah Nilgün…
ah kozasına küskün kelebek
ah hedefine aşık mermi
senin görmekten utandığın
o arka bahçeleri
biz kuş cesetleri ile süslüyoruz artık
Noel çamı gibi…