Kibirli dağların ötesinde,
Hiç doğmamış Anka kuşu gibisin,
Küllenmiyor ki yüreğimde aşkın,
Sen yeniden hayatıma doğasın...
Sonsuzlukta bir ışıktır O
Tıpkı yıldızlar gibi parlayıp sönen…
Ama sönse de çağlar sonra
Dünyaya ışığı yansıyan…
Yıldız kadar parlak,
Sana "Beni Sil" dedim,
Sana seni sildiğimi söyledim mi?
Aksine,
Tüm varlığıma kodladım seni
Şimdi her yan sen, her yön sen, her yer sen...
Ölüm oyundur dostum ürkütmez beni
Yılan bile masumdur aydınlığı bilene
Sonsuzlukta
Arayışın girdaplarında
Kavradığın
Sonsuzlukta her şeyin bir olduğudur
Sen sakin sularında gez…
Boğulursun benim fırtınalarımda…
Sevmem ben sakin suları,
Dalgalar çeker beni…
Bir gün daha batıyor yine sensiz,
Tıpkı yıllardır
Doğan her gün gibi…
Sensizlik,
Günlere mi bölündü,
Yoksa bitimsiz bir an mı bu? …
Yıllar ve yıllar önceydi
Adını bile hiç duymadığım zamanlar…
Ben o zaman rüya diyarlarında tanıdım seni…
Ve hiç unutmadım…
Dünya’da karşıma çıktığında,
Alev de olsan
“Kün” da
“Ol”san da olmasan da
Toz da olsan dağ da
Okyanus da olsan damla da
Geçtiğin yollar güllerle dolu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!