Sonsuzluğun mabedinden
Akıp gelen bir ışık,
Gönül kapına vurduğun da
Sor bir kim,
Kim gelmiş?..
Gözlerinin renginde, bir kehribar buldum...
Saklıyordu, binlerce yıllık gizemi...
Baktım ruhumun ışığında,
Ah!.. O koyu kehribar;
Hasretle, tutkuyla ve şifayla
Doldurulamıyorsa,
Akan günlerle yaşam
Ve sonsuz bir sessizlikte
Dönüyor gibiyse her şey,
Her an başka bir “an”ın içinde,
Yeni bir anı yaratıyorsa,
Umudun umutsuzluğa dönüştüğü
Bir gecenin sonunda
Yaktı umuttan lambasını
Ve aydınlattı geceleri
Sevgi dolu bir enerji...
Anne, Ana
Aşkın kanatlarında,
Uçuyor... uçuyor... uçuyorum
Sonsuz mavilerin göklerinde,
En derin denizlerin üzerinde,
Yüreğinin ritminde...
" ‘Söz’den önce, ‘aşk’ vardı. Ve bu aşkla evrenler yaratıldı.
İşte bu nedenledir ki, ‘söz’de sevenlerin
uzanan kollarına aldırmadan, ‘öz’de sevenlerin,
cennet yüreklerine yükselmeli..."
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!