özgür düşler
ey çürüyen insanlık! sümerli şair ludingirra ile aklım karıştı
dört bin yıl evvelki o sızı; ‘annem bir dağ geyiği-tan yıldızı’
sen şerden beslen kan emici, kalleş zebani, mevsim kıştı
inanna zalim; özgür-sessiz çığlık sonrası-korkudan sıvıştı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Biz bize benzeriz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta