Özcan İşler Şiirleri - Şair Özcan İşler

Bakış düşürürünce canevine köz,
Zehiri akrepce YAKIP gidiyor.
Kırk yıllık dostluğu bir çift acı söz,
Bütün temelinden YIKIP gidiyor...

İşi yoksa eş dost hatır sormuyor,
Herkesin çektiği dert farklı farklı.
Kimse kimse için kafa yormuyor,
Herkesin çektiği dert farklı farklı.

Daldığın hayallerden uyandırdım mı seni?
Herkesin dilindesin, benim gönlümde güzel.
Yerin bende ebedi unutmuş muydun beni?
Herkesin dilindesin, benim gönlümde güzel.

Daldığın hayallerden uyandırdım mı seni?
Herkesin dilindesin, dillere destan güzel.
Yerin bende ebedi unutmuş muydun beni?
Herkesin dilindesin, benim gönlümde güzel.

Bu dünyada benim kadar,
Hiç kimse sevemez seni.
Seviyorken canım kadar,
Herkesle bir görme beni.

Dost, çıkara köle olmuş insanlar,
Her şeyi görüyor, biliyor Allah.
Milletin sırtından bütün ihsanlar,
Her şeyi görüyor, biliyor Allah...

Yüzümde, sevinçler çiçek açardı,
Her yolun umuda çıktığı yaşlar..
Gönlüm, hür kelebek gibi uçardı,
Her yolun umuda çıktığı yaşlar ...

Heykel kadar hissiz, sessiz olsa da,
Her yüreği yakan bir bakış vardır.
İnsan çok bunalsa zorda kalsa da,
Her çaresizlikten bir çıkış vardır.

Yüreğime düşen ilk kıvılcımsın,
Bütün benliğimi, sarmış yakarsın,
Sen sebebi olsan tüm acıların,
Her zaman kalbimde, sen olacaksın.

Her şeyini vermenin karşılığı hiçbir şey,
Eksilmez ulaşılan bütünlükten hiçbir şey,
Paslı bir çivi gibi akıllardan hiç çıkmaz;
Unutulmaz hayatta iz bırakan hiçbir şey...