Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnız adıyla
içimize kazıdık
sonsuza iri
gülün abecesiyle

damıtık şiir

sevdaya değer
yele yakalanınca
kuş kanadında
yer akışın süzülür

köpüklenince

ayrılığına sarsılan duvar
dolu bir bardağın yalpasında
katran karasına bulanmış gece
kan kırmızısı dökülmüş kumsala
karanfil kokusunda
deli gönül her daim

kapıda sesi
geceye uyanık ten
düşülen notu
yatınca mı unuttuk

denizin gürü

kapı gıcırtısıdır
duydukları ilk önce
kar sesi sessizcedir
üşürüm gece gece

zor solurum titrerim

deli işte bizim keloğlan
ardında bir Yiğit Neslihan
bereketli olsunda akşam
sevgi dolusuna ilk akşam

bir çift turna gördüğün

uygarlık ışık değil
sömürülmek içinse
yurt sevgisine meğil
dürülmek üzereyse

yürek seste duyulmaz

kapanan ayraç içinde
sevili düşlü anlar var
boşuna kabarma
taşikardi çıkarma

köşe bucak dolanmadan

hüzünle gezer yolda
kanar gelincik alda
kapanır kanatları
nar çiçeğinle dalda

gölde kuğu güzellik

kapanır kendiliğinde
geceye dolar gözleri
kapılar yalnızlığında
niceye bular sözleri

ellerine yorgunluğu