Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

umudu kurşunlandı
karanlık içindedir
acımasızlığındı
karanlık içindedir

dolunay sorulmuyor

kutup yıldızı
yol mu gösterecekti
sol yanım ağrır
dirilecekti geçin

kış ortasında

geceleyin bak
her söz kendine ağlar
dişte tırnakta

sızım sıyrılır
acıya kuşun döker

boğaza tıksan
yağmaz bulutlar gibi
kendi yolunda
ömür boyunca sıcak

soğudu yaşam

boğaza tıksan
yağmaz bulutlar gibi
kendi yolunda
ömür boyunca sıcak

soğudu yaşam

avuçları mayıs kokar
güneşin yaktığı oğlan
kekikler burun ucuna
keklikler yanı başına
acıyan yanın dağılınca
acıkan yanı geçer çıkına

ağzına dek dolunca karalar içinden geç
gidesiye olmadan dönüşüm erken değil
sevdiğimde geliyor salkım söğütle eğil
sonra gider bulunca yaralar içinden seç

geceden dolunca ay dolunay olur kocar

yalnız adıyla
içimize kazıdık
sonsuza iri
gülün abecesiyle

damıtık şiir

sevdaya değer
yele yakalanınca
kuş kanadında
yer akışın süzülür

köpüklenince

ayrılığına sarsılan duvar
dolu bir bardağın yalpasında
katran karasına bulanmış gece
kan kırmızısı dökülmüş kumsala
karanfil kokusunda
deli gönül her daim