Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözde yaş
yürekte ataş
tinimi okşayan
tatlı bir ezgi

sevdasına bandığım

katran karası geceden
yalnıza kalmışa dayan
yüreğimde ki yüceden
yangına çalmışa duyan

solan düşlerde kuruya

ağıtlanışından ak iklimlerinden başka
kandırılmışlıkları hiçe sayar sandığın
yıllar sonra öğrenir başında usandığın
gelir miydi bilerek ilke denseydi keşke

mağaralı çağından say güce tapanları

yorgunluğunun
duru bir gecesinde
özlem eridi
gözünün ateşinde

düğümle bağlı

yerden sevgiyle kalksa
kavga dövüş olur mu
kişi sevsrsk baksa
kavga dövüş olur mu

hoşgörüyle söz dese

kavganın odağında
ekmeğine göz koyan
yaşamanın dağında
dikine durup dayan

susuz havasız zorsa

söz
düşer
dudakta
yakaraktan
ciğer dağlanır
acı dolu günden

kokun sindiyse
gözyaşların dindiyse
perde indiyse

suda durulsun
uzun sürerse bekle
o da vurulsun
yazlı süreme ekle
boşa bekledin
günlerle geldi geçti

kavuşmayı bekledim
ayrılığım sancırken
çileden bol ekledim
soluğuma kıncırken

geçmişimde sevincim