Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

durduramazsın
acayip ses geliyor
yayı germeden
bekle geçecek kadar

karanlık ışır

an dolu bavul
gözlerin de yanımda
sensiz kalınca
ödüm kopar kâr etmez

tepeler bekler

köprüleri em bulsa
sularda azgın akar
özlemine dem olsa
saçına düşen yakar

yıllarca sınar gibi

başımla yaslandım da
hüngürdeyip ağladım
boşuna paslandım da
hüngürdeyip bağladım
her yanım ayaklanır
sessizliğim

kolay mıdır uyanmak
derin uykularından
kaldırımlarda ıslak
acı sağanaklardan

kararırken ışıyış

kokusunu kaybeden sevi
taşlaşan anılardan arındıkça
umut yaralara em olurken
arsızca sızılar dalıyor düşlere

yüreği donmak üzereyken

yamalı bohça
dilimin ucundadır
açılır bahça
yeşilin tacındadır

yaralı yürek

süzülen yaşlarında
geçti akşamlarım
sevda yüreğinden
düştü düşecek

başucumda

koluma omzunu alabilseydim
el içine çıkar gibi el ele
kıyıdan uçurumlardan uzak
özgürce savrulabilseydik

olası tökezlemeden

şaşıyorum
her şeyimdesin
kolumda değilsin
olmayacaksan
kolum kırılsın