Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neden uzadı bilse
dilleri kısınmıştı
giden tozadı silse
yelleri eskinmişti

akşamına sığınsak

gizemi yırtılmış gecenin kıyısında
daldığı düşe karabasanlar çökerse
dünyaya çakılmış kazık sanır kendini
uyurken koyulur nice ücretsiz gezilere
döner dolaşır yine
tertemizce giyine

neden yalan söylenir ki
ses olmaz elinden tutulmaz
tutulur düşünceleri demeye
neden yalan söylenir ki

aşk rengini buldukça

düşlerimden düşerken
neden yanımda yoksun
şaha kalkıp koşarken
neden yanımda yoksun

gözlerine bakarken

ne demiş önce
ne olduk şimdilere
en güzel çağı
kaçırdık mı bugüne

çok geç olmadan

bir tek yorum için atılan takla
bir yana da kazık gibi kasılana
ağzından ıslanır bir kuru bakla
burnunda aldırmaz kılı asılana

ne cıvık bir dostu ne buza soğuk

güne ertesin
gözlerindedir esin
çıkmıyor sesin

süremim şaştı
dördüne de ulaştı

neden
yaşamak zor
çıkmaz sokakta
gibi kalırsın
her şey üstüste gelir

ulu dağ nedir
kumulun zerresinde
çürümektedir
dünyadır küresinde

taşkınlığına

bahçede gül solunca
nedenini sormadan
deli gönül dolunca
nedenini sormadan

sensiz nasıl uslanır