Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kara dumanı çökmüş
şehir ensenden öper
çöpü ormana dökmüş
zehir busenden kapar

karanlık gökyüzünden

tek
ölüm
gelirse
gelişinde
yana olasın
gülüşüne gelsin

öksürüğüme uydum
dolaştır seherdeyim
güzelliğine doydum
ulaştır seherdeyim

yalnızca değilmişim

yoksun ya şimdi
itburnu morarmıştı
ay ışığında
yalnızlık kararmıştı

bastığım yerler

acıdan acı
bir damla suda sancı
güzelden güzel

epriyen giysi
yenilenirken geçer

bağışla beni
arada sıralasan
soru da sorma
gönülden yargılasan

de barışalım

şarkısında
eksik notalı kadın
bakışında
yellerde uçuşur

incinen düş

tüyünü düzdü
kanadında soluğu
şimdi uçacak

geceyi süzdü
ağaçlarda ki koro

işe başlar gibiyim
seçer ölür zamanı
koca taşın dibiyim
geçer gelir amanı

kimin görünce sizi

tek başıma kaldırımlarda
soluğumu alıyorum yanıma
usul adımlarla
yalnızlığımla yürürken
çisildiyor yağmur