Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşam tireye bağlı
ha koptu ha kopacak
direnemeden
geri getiremeden
sevi kolayca mı yıkılacak

kır düşer üstüne çölüne dönüp
yaşam ustasından elli sekiz yıl
ören yurdun tüne gölüne sönüp
yaşam ustasından çırağa cayıl

günde bitecek mi dünyanın işi

yaşam yeline
uçur kül sevdaları
alıp götürsün

verin eline
yürekteki tortuyu

yeni güne merhaba
türküler dermediğin
yerde sürülen haba
şiirden yermediğin

ekin ekmiş tarladan

bir diş karanfil
incecik ezilirken
dişlerimin arasında
keskin kokusuyla

yarin dudağı bulaşmış

ardına ardın sıra gelen
görünmezliğinden
dudağında süzdüğün ter
bakışlarıma takıldı giderken

çevrende dolaşan sözcükler

candan içten dilerek
yüreğini bölerek
sevgiye gerek duyana
verebilseydim

kimi toprağa

zaman ışımış
aydınlık içindeyim
cümbüşlü gece

ahengindesin
yıldızlar seyrederken

gözünde buğuyu sil
garazevdalı dostum
özünde doğruyu bil
sevincin dalı dostum

gül yüzüne gül kurur

garip bir duygu
yurdun insanlarında
durgun dorukta
kıyıda köşede konuk

alın terinde