Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hınzır gibi güldükçe
kurdu kuşu dillenir
sevdiğinle böldükçe
dağı taşı dillenir

haklılığa dayanmaz

moruna gülümseyişte
yaslarını kim tutardı
zoruna giden deyişte
aşlarını kim yutardı

sevdayı çağıra dudak

din dil dönmezse
umarsızlık içinde
sar sarmalan ha

gerçeğe yandı özün
kelamı kalemde hoş
sımsıcacıktır közün
alimi alemde hoş

çiçeğin tacındaki

hoşça kal
yüreğime esen deli yel
tenimde dolaşan soğuk ter
uyanmağa kıyamadığım düş
uykusuzluğumun nedeni

hiç
olur
olmadı
deseydiniz
gözyaşındadır
sadakası düştü

denize düşer aylım
hiç mi yanılmadınız
bilinmezine yaylım
hiç mi sanılmadınız

soluk akar içime

uzağa gitti
düştü geçen resime
uykusuzluğa
hiç dayanamıyordu

çocukluğunda

yandan yana oturunca
hoş gelişle hoşça kalın
sevgi dolu düş kurunca
hoş gelişle hoşça kalın

yurdun yurdum içindesin

hoşgörülü olaydın kimseciği üzmeden
saklısına değilim yalana yoksa özüm
aklısına meğilim talana çoksa çözüm
gönüllere dolaydın ilistirle süzmeden

yüze gülen gereksiz çıkışlarına uzak