Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yarıda kalan yarına susandı o
boşa savurup boşa sövüp sayarken
gökler yarıldı şimşeklerle şakladı
yağmur başladı doldu aktı üstüne

korktu karanlık gece sonuna kaldı

gül edasına bakın
seher yeliyle esen
bülbül sedası sakin
seher yeliyle esen

neden dolmuyor yeri

haftası geldi bugün aramızdan gideli
seksen yılı sildiler bir kaleme düşürüp
üç saate kalmadı toz toprağı süpürüp
toprağına defnedip devir teslim edeli

ağlasan dağlasan boş giden gitti yerine

yeline mi katarsın
şehri ayan altına
seline mi yatarsan
nehri koyan altına

katran geceli kayna

düşümüzdü
yıllar öncesinden
bulamadığımız
alamadığımız
dolamadığımız enfes

selamı vereydin aradan bakıp
gülüşünden değil gelişine dek
özlediğin belli yaradan yakıp
doluşundan değil çelişine dek

tutkusuna sıyır görününceye

kahyası değilseniz
bak alemin derdi ne
karşısında eğilseniz
dem demeli derdine

nerede başlar bakın

tohumda kısırlığa
yoranına selamım
dökülen hasırlığa
yaranına selamım

dünü yitik gelecek

selamını aldım dost
inter-net kuşundan
salınırken akşam yelinde
yaprakların hışırtısında sesin gelir

boynu bükük durma

yel çarpınca yüreğe
seme serseme döndü
sarpa sarınca dağa
seme serseme döndü

gözyaşının buğusu