Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevda dediğin
yürek türküsü söyle
avucun içi
umuduna terlemiş
fazladan içerlemiş

solgun gülün başında
düşen ayak altında
ezgiler ciğer yakar
taze toprak taşında
düş gölgesi serinliğinde
yalnızım yine içim kıyılır bilsen

konuştukça dil
fırın küreği gibi
büyümez ki hiç

konuştukça gül
kokusunu dökmez mi

seni sevmek dileğim
yalansız olsun cana
yar kanatsız meleğim
dolansız olsun ana

sıcacık kollarında

serseri bir kurşun
göz göre göre
ansızın herkese gelebilir
vurulmaktan korkmadık
falsolu atışlardan korkup

yeniden başla hınçla
kanında ki yetmiyor
elinden taşla tunçla
sevi sevda gitmiyor
bir
garip

düşünmediğine mi
bensizliğin unutup
üşünmediğine mi
sensizliğin kanatıp

en mavisi yüreğin

feryat dinmeli
nedeni ne olursa
sevgi sönmesin
çöküşüne yanarsa

özündeki yar

divitime dökülen mürekkebin rengine
bakakaldım hiç bozulmamış
gecelerin karasına kanma
yanığım başkasına eş değil
kolay üşümem yanmam
ay

saysan çaldığı yılı
saçından tel sayılı
fazlasını bilemem
öncesinden kayılı

sonram sarı keçili