Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece girince
el ayağı çekilir
dinlersin sessiz

tutuklu kaldın
gözleri üzerinde

t/arayan bulur anı
solduğunda eylülü
acından dolar yanı
dolduğunda eylülü

günü gününe sığsa

takıldın da soysuza
ardına bakmayıp git
takılmadan huysuza
kafana takmayıp git

dost gibi davranırsa

güne sığındı
geleceğin sığlığı
umuda düşüp
üşüşüp zamana dar
takatim kesildi yar

bir var bir yoksa
anılarda takılan
düşlerimde adı

uyku zehir zemberek

geleceği sorgula
geçmişini yargıla
sözünde çetrefili
yelindedir sargıla

ayazı keskin gece

tahrayı çalıya vuruşun gibi
bakışlar gönderme şimdi gözüme
uzaklığı uzak duruşun gibi
akışlar dönderme sindi özüme

soluğumu tuttum sızladı içim

boşu boşunadır yaya yapıldak
kural tanımazı tanıdım oldu
yürüse de namı çıpıl çıpıldak
kesip kanamazı tanıdım oldu

tene bağlı organ tinden ayrıla

iç dünyamın dev dalgalarına
ürperdiğimi de bilmez misin
yazılamazlığın acısından
arakesit kümeli bireşim
dil sürçmesinden öte
tamu kaynar kazan

güle bilsen de için kan ağlayacak
geçecek zaman örümcek bağlayacak
yas tutacaksın sevemeden kimseyi
gerçek özünde sevgimi bulacaksın

dola bilsen de inecektir gözüne