Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şarap gibiydin
tutku muydun içimde
geçer gün tatlanır
her geçen gün bir daha

anlık sevda mı

karanfilin ölümü
yaprağına eskime
görülmez mi ilamı
toprağına aşkıma

inanılası gözlem

düş
gibi
gidişi
bilinirdi
düş silinirdi
yara dilinirdi

sevgiden ar edince
dost bağını yoldurur
ellerden yar edince
düşmanı da güldürür

bıkılmayan sevda mı

simli gelenler
gümüş zamanlarıyla
madalyasında
kahramanlığı yazan

uzandılarsa

güneşi içe sokup çıkaran kim
güzün rengine doymuşçasına
tutuşkunca kızarıp sararırken
alkımlanınca kelebekler uçsun
gelinciklere papatyalar doysun

boşuna mı sustuğu
hiç söylenmeyeceği
acısından kustuğu
naz eğlenmeyeceği

durmadan çatıştığı

güz geldi yapraklar iner
bir kaç gün sürmeden
özleminde hoyrat yeli
kavurur çevirir sanki

iner mi daldan aşağıya

yaprağı düşünce gülün dalından
bülbüle gözlemin biter mi dersin
bakışında enser yalın halinden
pençede özlemin yiter mi dersin

can havli öteden gider deminde

yasladın mı gönlünü
güzü erken getirdin
yaşlayınca gölünü
güzü erken getirdin

gece karanlık yığsa