Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kelepçesi kolyeden
zefirden köstekleşip
kepçesine yol eden
zifirden destekleşip

karanlığına perde

ilkbaharda
bin dokuz yüz kırk üçte
açlık yılları
Allah kahretsin emi

açıkta olan

bir
usta
su döktü
cam üstüne
ateşten gezdir
tavında çevirsen

koğuşta ibram ali
duman içinde kalır
hayret adamlar deli
baca yok kapı alır

kovulacak gibiydi

ah ay dede vay dede
yürüdün çıka geldin
daha durdun tepede
kaşımla yıka geldin

battı günle ağardı

tütünün ayıngaca
vermeseniz ola ki
yaslanırsa ağaca
germeseniz ola ki

ektikleri ot kendir

bir
sevda
kelebek
kanadında
parmak ucuna
değiveren şeydir

yazılan adın silinmiş
göreceğin ardı yakın
zor olasılık bilinmiş
ayrılık öpüşün takın

dar çevren dilinişine

geçti murat almadan
bir şey anlayamadı
denize şıp dalmadan
bir şey anlayamadı

boşuna mıdır hayat

öküz damda siz damda
sabır mı var adamda
sararıp da solmuş mu
uzanıyor odamda

öküz dört gün ahırda