Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pınar olur gizemi
asıldığın türküde
yanarlığı size mi
ısırdığın kürkü de

dumanı çıkar gibi

gidememişsin
takılıp kalmışsın
pencereye

edememişsim
çakılıp dalmışsın

suskun kırıldı sazım
perdelerde hüzün var
yaslı sarıldı sazım
perdelerde hüzün var

yaktı felekle kader

bakıp ta sitem etme
yüreği atmıyor mu
bırakıp çekip gitme
ereği bitmiyor mu

ayakta uyur gezer

peribacalarından uç
ilerde hasan dağına
peribacalarına burç
ıhlara saran bağına

oluşumuna hayranı

peribacalın denli gerçek durur her şeyde
geren toprağı çorak gözlerinde yağmuru
nilin uzunluğunda ortamdan kabasalın
hamuru da yoğrulmuş ekmeği pişirecek

koynumuzda beklenen üşengeçliğin nazı

şehir mi şehir
kimseyi göremeden
zehir mi zehir

ışır mı ışır
ay doğarsa üstüne

o
gece
sinsice
dokunurdu
yüreğime söz
ne sustu ne sessiz

anı defteri
seni geçten sevmiştim
o sokaklarda
açlığıma yürüdüm

gece lekesi

nedeni açık
gizlisiz saklısız ne
yeri belirsiz
yüreğinde karanlık

yaza odaklı