Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ütülmüş darı yedim
elim yüzüm karadır
tutulmuş arı dedim
dilim özüm yaradır

kaynaşık bilinmeze

memlekete dem
gurbet gözlerindedir
gizeminde nem

dökülüyordu
dalda takılan umut

hadi gari
barışalım bari
alkımlar doğsun üstümüze
yağmurlar yağsın

hadi gari

gözümde tüttün
üç gün dört demeden
gece yarısı serinledim
hüzün yüreğe indi be
düşlerimi okşuyor gece
hadi gönül eve gidelim

mutluyum yıllar boyu
tenimde can olunca
sevdadan daha koyu
yenimde an dolunca

kâh güldüm kâh ağladım

süremden sona
kıştan yaza düşünce
bahar kaynadı
saldın bana düşünce

çiçeğe durdu

yaz ayaza ömrünü
bir dizelik yolunda
yaza yaza sürünü
yıldızlığın kolunda

güneşi boy ölçüne

kokusu geliyor harfleri dizin
dize başı dursun sesli olanlar
tılsımını yapın üstünü çizin
size aşı vursun sese dolanlar

parmağına donar üşütür seni

gözlerinde ay
sözlerinde yıldızlar
özünde yağmur
tanesi dudağında

mağrur bakınca

hani asma salkımı
salınırdı tependen
görünende alkımı
alınırdı küpenden

ısırgan otu dalar