Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dik başlılığa say bıraktığına
karga gibi sesin gerisi boştur
geldi geçince ay yor aktığına
kanlıca ensesin gerisi hoştur

karın dolusuna aburcuburu

ister usul yürü
ister koşarak git
ister her gün ağla
istersen kahkaha at

kaybolabilirsinde

gerçeği yaşandı gerisi öykü
yitirilmiş anı küle dolunca
merceğe taşındı berisi ülkü
bitirilmiş tanı güle yolunca

diline dolama ana bir parça

çocuk gibisin
saçına kar yağdırmış
çocukta şapka
burnunda büyümemiş

taş gibi ağır

hüzün dolu yüzünden
umutlanan gözünden
geleceğine emdir
veriyorken özünden

sinesinden can damlar

geleceği aydınlık
dağılıncaya kadar
olacağı haydanlık
sağılıncaya kadar

herkese yetinceye

geleceğim demedim
aynalar görmedi ki
geceler çoğalınca
nedendir sormadı ki

korkar mısın gelmede

açıksa penceresi
uçup gelecek midir
eksikse püf noktası
kaçıp gelecek midir

doluysa yüreciğim

gelecek miydi ki çiçeğe durdu
akasyalar morca salkımı açtı
kanları duruca harı kudurdu
gökyüzüne korca alkımı saçtı

özlemin birlikte uçarsın çiçek

gelen gideni gördü
yalnızlığın içinden
kendi kozasın ördü
ipeği bulur çinden

yüzünde gülüşüne