Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

algına düştü özlem
ellerimde yelin yok
boşunadır bu gözlem
yerimde hayalin yok

yanık türküde ıslık

eli böğrüne kalmış
üveyik çığlığından
yeli bağrına almış
üveyik sığlığından

açıktandır apansız

eli elden kopunca
eklediğin akşamı
topunaydı topunca
beklediğin akşamı

ay ışığından gecen

yaşama kek sesine
dalıp şıkınca görse
içinden dol esine
kalıp yıkınca gerse

kimdi güneşe kuran

elimin altındadır
sana göstereceğim
dilimin altındadır
ocuyan tereciğim

mayıs geldi üşüyor

anlatılmaz derdinle
belimizde zor olur
bölünürlüğüm dinle
yelimizde kor olur

toprağıma bağlıyım

dursaydı büyümezdi
elimizde kalırdı
zaman da uyumazdı
elimizde kalırdı

umursamazdık belki

bereketlice
şubat yağmura doydu
iletemedi
eylemlere tutundu

uyurken teri

köklenirse gülücüğün
kinlenmeden düne
karasında katranlı gece
boşuna mı aradı kendine

demde arayanın

dudağında bal
yüreğinde gül mü var
her soluğumda
soluduğum ereğim

şiirimde can