Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tanla başladı
kuşluk olmakta
kumru ötüşleri
tüm içtenliğiyle

ya döktü

ne geldiğin var ne çağrın
düşünmedin bari düş gönder
yalnızlığımı sevdim
akşama gelir miyim
boşuna zaman gevdim
akşama gelir miyim

aceleniz neydi
yeşile durdunuz beyaz süremde
açtınız erkenden
üşüyeceğinizi düşünmeden

neydi bu er geliş

uzağına gitmeden
cıvıldayan serçeler
sevincine bitmeden
kucağına sürçeler

doğal çekirdeğinde

dinle ve dinlen
hüzün dolu bakışta
sevinçler gizil
sözün yolu akışta

çıt desem yakın

aklığı gidene dek
ıslağına temizdi
gölgesine de ödek
inadına semizdi

dökülmedi dudağından

toprak sıvalıydı evlerimiz
burcu burcu kokardı
tozu gözümüzde
kokusu burnumuza çıkardı

oyunlarımız yalındı

sensiz dünya karanlık
sabahta gözüm kanlık
acısından gülmez ay
yerim yurdum viranlık

yüzü neden pek soluk

kanısındayım
istenmeden oynanan
bir oyun muydum
ardında kaynar kazan
tınısındayım
yürek telimizdeki

sevsem sevi doğar mı
adın silinmez hemen
yine yağmur yağar mı
adın silinmez hemen

yeni baştan yeniden