Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

darda kaldı
ala çiğ gülümsemeleri
feneri unutulan evleri
saplanıp kaldığımız yeri
anılara daldı

emeğim çaldın yele
hiç payına almadın
düşürdün dilden dile
beterindin kalmadın

topladın kapçık kavuz

cana sevgili henüz
zehir zemberek acı
erkene gelince güz
dara düş darağacı

nice yiğitten geldi

darağacından
utanması gereken
sırıtıyorsa
boynuna kemendi ur

ar ağacından

tininden ün çıkışın
darmadağın bilesin
yüreği kor yakışın
harman yığın ilesin

sende kalır gözleri

darmadağınık
yıkılmış evlerinde
sonrası yanık
ayazın seferinde

karanfil kanar

de bildiğini
yüzünde ki pırıltın
ülke gibiydi
dilin dağın şırıltın

gözünden uzak

su içmeden esridim
dilimi de çözüp git
özleminden eridim
yelimi de çözüp git

dünyayı boşaltacak

utanır gider
torunlarını severken
bakışa yansır
çocukluğun gecesi

çırpınan mıdır

seherden kokun gelir
gelincikten al dedi
bulut renginde okun
gelincekten kal dedi

düşüne denk durunca