Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçmiş olsun der
geçip gider öteye
nereye gider
alır hemen soteye

sonu gelmiyor

çıdam dediğin keskinliğe
derdini denize dökesin
umudunu söndürmeden
sığındığın güne anık

sormadan geçişinden beri

geç kalmadın mı
karlar yağdı başıma
bırak yaşasın
doru taylar şahlansın

ne hüzzam şarkı

dediğin gibi değil
köye bile geçmedi
başından öne eğil
tüye bile geçmedi

hasırlaşır selinde

aynı göğü paylaşan
akmadı geçip gider
sonrasına baylaşan
çakmadı geçip gider

tinden yıldırdığında

veresiye kapanmış sanıyordum
kara kaplı defterlerden
ayağının altında eziliyordu yol
tonlarca ağırlığında

çiledikçe çiseli yağmur gözleri

İstanbul’u düşün geçip gitmeden
dağında taşında kurban dolunca
hıçkırığından çok zehir etmeden
geceden ağlayan çaban solunca

melekler kahrolur uçarak kaçar

geçip karşıma sordum
çattım kaşlardan öyle
kara gönlümü yordum
attım taşlardan şöyle

günde olsun karışma

henüz gencecik
tanımadan önceydi
mutluluğunda
güneşle parlıyordu

sonrası sevdi

yapsam yıkılır
engel misin beyaza
dalgalar gelir
kum kaleler denize

adın bambaşka