Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşamadınsa
benden öncesi köyde
gölgen silikse
seni bütünler çabam
kalsın diyemem
sizden bana gelecek

karşıdan ak taş
arkasına sakladım
hepsi yanılsa
sevincimin sonu yok

kırmızı güllü

seven yürek tek başına
yalnız bırakılır mı hiç
evren kurbandır kaşına
yalnız bırakılır mı hiç

hazan yelleri esmeden

yalnızca sevdim
bir seni deli gibi
sana uzandım
gördüğüm en değersin

kırık aynaya

taşkın su çekilinceye dek
bekle çıkma sokağa
düşler bitmeden
aç yürek
sin
düş

kılavuz olunca yürek özünden
kalemini dolar şair diline
tezene dokunur dertli sazına
yapışmaz kalemi şair eline

neler gelir geçer bilsen aklından

nerde başlayıp biter
yapıt belli ya yapan
değerinde çok yiter
yapıt belli ya yapan

yaşam kırılgan telli

dayadılar koyup önünde durur
zorda kalan soluk alışındayım
saklayamadım ki öze kudurur
dona salan oluk dalışındayım

toprağa başımı koyduğum anı

yağmur incinmesine
dayanabilir miyim
gözyaşın inmesine
uyanabilir miyim

sırtını dönme bana

saksı düştü
pencereden aşağı
parçalandı bölük pörçük
bir el fark etti

saat beşti