Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

denizliden geldim
nisan ayında ankaraya
çocukların gönlünü almaya
anası babası olarak

ısınırken toprak

Türkiye tanır
Denizli’de bilinse
türkücü sanır

benden ötesinde oyluma bürün
suladığın zaman çamur olacak
yılı geçse bile hiç doyma sürün
buladığın zaman yürek dolacak

biliyor kendinden ağlayamıyor

örtüsü hazır
yatacak yeri de var
var imiş yokmuş
hiç umurumda değil

utandırmasın

çiçekler açıyor bahar kapıda
çiğdemi zambağı tüterken
ömür gün gün doluyor
gülüm solmasın
dağlar göverdi
kırlangıçlar yazıda

unuturum diyorum
kolay mıdır acaba
kanatırsamda yorum
olay mıdır acaba

sevda ilmiş kanıma

buldum diyenle
arayanın halinden
anlayabilsen
yarayanın dilinden

zor muydu sevmen

istediğin gibi dil
kemiği yok çevrilir
istediğin gibi dil
anı sana savrulur

külünde esneyişi

odandan yel dolanda
göze ağlama gülüm
havadan sel bulanda
öze çağlama gülüm

kan dolar dudağına

neden yobazı yozu
külün atarlar bize
ayrı somutu özü
gülün satarlar bize

her şeyi bozuk yarım