Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

toprak kana beslenmiş
pusuda suskun toplar
dostluğa kin üslenmiş
bağrına hançer saplar
kaşı çatık duruşuna baktım
ne gecelere ne gündüze benzer

toplayıp getirir pılı pırtından
yerini beğenin başım üstüne
hoplayıp bitirir gül kıpırtıdan
yerini beğenin başım üstüne

ezalım sancıdan aşıp da gelin

akasya yaprağına
yeşile bürülünce
çiçeklerin moruna
yeşile sürülünce

çocukça baharına

yeşiline değdikçe çimenlikte yel
ekin tarlasında eyleme uyar
deniz dalgası gibi yalar gider
döne dolaşa

yeşiline değdikçe sevdasında al

yeli de çağır
ellerinde büyüsün
gönlünde güneş
çıranı tutuştura

kalkışında ilk

derin düşe dönmesin
yatakta yuvarlardım
gece yıldız sönmesin
batakta duvarlardım

gölgesin seğirmeden

hep yanındadır
omzunda onca yükün
yüzünde çizgi
ellerine su dökün

aç açık koymaz

gözlerimi yumdum
uyudum

ışığını çaldım
güneş tutuldu
dolunaylı gecede

seninde sevdiğini biliyorum
açıkça belli ediyorsun bunu
uyku gibi rahmet gibi yaşın
seviyle süzülüyor gözlerinden

araya soğukluk girsede bazı

gecenin güzelliği gözlerinde
içi gülüyor gözlerinin
her gülüşünde
birkaç yıldız sönüyor
ay dolunay yüzlü sevdiğim