Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hep yanındadır
omzunda onca yükün
yüzünde çizgi
ellerine su dökün

aç açık koymaz

gözlerimi yumdum
uyudum

ışığını çaldım
güneş tutuldu
dolunaylı gecede

kalabalıktan yalnız
yapayalnız İstanbul
sağlıcakla kalınız
yapayalnız İstanbul

gizemli çılgınlıklar

gizi düşünce gözün
aynaya bakın sinin
dönüp durduğu sözün
acı atından inin

içine akıyor kor

Ankara’da kar yanar
ağacı yan nar yanar
yoku yok oluncaya
anadolu var yanar

ne işi var enginde

yeli de çağır
ellerinde büyüsün
gönlünde güneş
çıranı tutuştura

kalkışında ilk

derin düşe dönmesin
yatakta yuvarlardım
gece yıldız sönmesin
batakta duvarlardım

gölgesin seğirmeden

yeşiline değdikçe çimenlikte yel
ekin tarlasında eyleme uyar
deniz dalgası gibi yalar gider
döne dolaşa

yeşiline değdikçe sevdasında al

toplayıp getirir pılı pırtından
yerini beğenin başım üstüne
hoplayıp bitirir gül kıpırtıdan
yerini beğenin başım üstüne

ezalım sancıdan aşıp da gelin

akasya yaprağına
yeşile bürülünce
çiçeklerin moruna
yeşile sürülünce

çocukça baharına