Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

otun içinden nokta
uğur böceğim uçar
noktacık kızıllıkta
yürüyerekten kaçar
dinç
bahçe

*********(Gülce/Üçleme) ********

yetmiş bir yıl sonra devrildi çınar
Talip Özkan’ıma yüreğim yanar

müziğe duyarlı yaman bir insan

mis kokulu sarmısaklı
etli etsulu nohutlu tarhana
buğulu sıcacık
bir tabak yetmedi
bir tabak daha

Ankara’da kar yanar
ağacı yan nar yanar
yoku yok oluncaya
anadolu var yanar

ne işi var enginde

kalabalıktan yalnız
yapayalnız İstanbul
sağlıcakla kalınız
yapayalnız İstanbul

gizemli çılgınlıklar

gizi düşünce gözün
aynaya bakın sinin
dönüp durduğu sözün
acı atından inin

içine akıyor kor

eyvallah çekersem sana yazıktır
gördün göreceğin daha ne dersin
eyvallah çekersem sana yazıktır
sevdiğimi gördün kendin edersin

sözler biter sonra özlerden seçer

eskidi düşler
silinince sesleri
tatlı gülüşler
eksilince esleri

suskuda gece

derlenen gülde aldın
cıvıldar öten kuşları
gülün tozuna baldın
tadınlaydı yokuşları

rengarengi mozaiği

dönüşüm olur
sinimi eşene dek
sönüşüm olur
yaramı deşene dek

curamı çalar