Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

derlenen gülde aldın
cıvıldar öten kuşları
gülün tozuna baldın
tadınlaydı yokuşları

rengarengi mozaiği

seninde sevdiğini biliyorum
açıkça belli ediyorsun bunu
uyku gibi rahmet gibi yaşın
seviyle süzülüyor gözlerinden

araya soğukluk girsede bazı

gecenin güzelliği gözlerinde
içi gülüyor gözlerinin
her gülüşünde
birkaç yıldız sönüyor
ay dolunay yüzlü sevdiğim

zemheride seninle
pikniğe gidim desem
herkes gülerdi cinle
yazdan kaldı mı desem

gözlerini kapatıp

zor anların sancısı
sarmasın bedenini
karanlığın hancısı
görmesin gidenini

gizemindedir

sesinden belli olur
dilinin sürçülmesi
örtüsüne kaybolur
yelinin küçülmesi

komşu sayfaları dolansam

ne zamandır bilemem sevda iksirindeyim
ırmak olup taşardı okyanustan dolarken
kaynağından aşardı ol yunusça solarken
üstü üstünde geldim şeyda teksirindeyim

gönül kanıyorken sus akabildiğim yerden

umarsızlığındayım
geceye tutuklandım
sorun sokağındayım
eceye koltuklandım

zindan yoldaş yüreğe

gam yükündedir
tahtasına ağırlık
duyduğu zaman

dem kökündedir
dal ucundaki damla

zamanı gelince gör
başlanacak curcuna
sihirden yelince ör
taşlanacak burcuna

gök yüzünde sökülür