Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz kent yıldızları
ışıltılarındadır
gecenin poyrazları
hışıltılarındadır
bıçak yüzünden keskin
sirke testiden küskün

bu dünyanın
hali böyle
bilen bilmez
bilmez bilir

yalan mıdır

kitabın arasında
kurutulmuş çiçecik
bana bakıyor sanki
baksın varsın baksın dost

gün aşımı bakarım

hüzün sitemi akşamı
ay ışığındadır gecem
yakamozlar ihtişamı
yanı başındadır ecem

nedeninden bilemem

tutuldum
tutsak kıldı
aşk beni
gün aya
ay yıla
şaraba döndüm

kör karanlığı
gizemimde sakladım
zorladı beynim
çığlığı yasakladım

selvi dalında

seninde sevdiğini biliyorum
açıkça belli ediyorsun bunu
uyku gibi rahmet gibi yaşın
seviyle süzülüyor gözlerinden

araya soğukluk girsede bazı

gecenin güzelliği gözlerinde
içi gülüyor gözlerinin
her gülüşünde
birkaç yıldız sönüyor
ay dolunay yüzlü sevdiğim

eyvallah çekersem sana yazıktır
gördün göreceğin daha ne dersin
eyvallah çekersem sana yazıktır
sevdiğimi gördün kendin edersin

sözler biter sonra özlerden seçer

gözleri süzerse şafak atıyor
salınışına gem algınlığında
tepeden tırnağa şiir katıyor
defterindeki nem algınlığında

elinden fırçası yürek donatır