Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

doruğundasın şimdi
kalmasın ilmesizliği
koruğunda sin imdi
dalmasın ilmesizliği

kibrit çöpü alazın

yokluğunda yorguna kapanınca gözleri
hayatından dolacak güllerden açtıracak
böyle çok sevinmişse gönlü tokluğunda
saçtıracak ışığın dünyalar aydınlansın

ellerinden tutunup sevgi yolundan çekin

giderse bulacaktı
ani kaybolacaktı
ip bağladım elime
sözünde olacaktı

geldi dese inanmaz

Iraklara daldığın an
Özlem dökülür içime
Kuş çırpınışında yüreğim
Gözlerim nemlenir
En gizemli bucağında
Gözyaşlarım sıcacık acır

iyilik yapan korka
ardını sürer kürke
sevmeyene acımam
sevenlerinden ürke

bire dost söyledin söz

kaç sürem geçti
beklediğimden yana
bilebilirsen
üzerinden baharla

kaldır başını

yorgun düşmüş
titrer kanadı kuşun
biraz üşümüş
umudunda oluşun

asık yüzünde

ataşlar düştü
kar yağmış şakağında
yaralı yürek
ceylanca ürkeğinde

damlan düşerken

yıldız istesen
verebilir miyim ki
buz tutmuş eller
serebilir miyim ki

incileşmiş yaş

ağır bir sözdün
acıların üstünde
okkalı süzdün
acıların üstünde

tutuldum kaldım